SAKRAMENTY W NASZEJ PARAFII

Co to jest sakrament?

Sakra­ment jest to znak usta­no­wiony przez Chry­stusa i powie­rzony Kościo­łowi, przez który Bóg wcho­dzi we wspól­notę z czło­wie­kiem, uzdalnia­jąc go do wypeł­nie­nia jego powołania.

Sakra­menty dzielą się na:

  • sakra­menty wta­jem­ni­cze­nia chrze­ści­jań­skiego: chrzest, bierz­mo­wa­nie i Eucharystia;
  • sakra­menty uzdro­wie­nia: pokuta i namasz­cze­nie chorych;
  • sakra­menty słu­żące wspól­no­cie i posła­niu wier­nych: kapłań­stwo i małżeństwo.

CHRZEST

CO WARTO WIEDZIEĆ?

  • chrzest jest pierw­szym sakra­men­tem, który udzie­lany jest zasad­ni­czo dzie­ciom;
  • chrzest to naro­dziny nowego życia w Chry­stu­sie; jest konieczny do zba­wie­nia; tak samo jak Kościół, do któ­rego chrzest wpro­wa­dza;
  • nazy­wany jest czę­sto „bramą sakra­men­tów” – bez niego nie można przy­jąć innych sakra­men­tów;
  • chrzest pozo­sta­wia na duszy nie­za­tarty duchowy znak (tak zwany cha­rak­ter), który uzdal­nia ochrzczo­nego do spra­wo­wa­nia kultu chrze­ści­jań­skiego. Z powodu tego nie­znisz­czal­nego cha­rak­teru sakra­men­tal­nego chrzest nie może być powtó­rzony.
  • wyróż­nia się 5 zasad­ni­czych skut­ków sakra­mentu chrztu, dzięki któ­rym staje się on wyda­rze­niem wpro­wa­dza­ją­cym czło­wieka w chrze­ści­jań­ską nowość życia; są nimi: uwol­nie­nie od grze­chu pier­wo­rod­nego, syno­stwo Boże, wsz­cze­pie­nie w Jezusa Chry­stusa, wsz­cze­pie­nie w Kościół święty oraz udział w posłan­nic­twie Chry­stusa i Kościoła;
  • sza­fa­rzem sakra­mentu chrztu jest: biskup, kapłan oraz dia­kon;
  • uwaga: w nie­bez­pie­czeń­stwie bli­skiej śmierci, kiedy nie jeste­śmy w sta­nie powia­do­mić kapłana, wystar­czy aby ktoś z wier­nych polał dziecko wodą wyma­wia­jąc for­mułę chrztu: “(poda­jemy imię) JA CIEBIE CHRZCZĘ W IMIĘ OJCA I SYNA, I DUCHA ŚWIĘTEGO”. Przed chrztem można odmó­wić wyzna­nie wiary (Wie­rzę w Boga…) Wypada, aby przy chrzcie był obecny jeden albo dwóch świad­ków. O udzie­lo­nym w ten spo­sób chrzcie należy bez­zwłocz­nie powia­do­mić swo­jego Ks. Pro­bosz­cza.

CO JEST WYMAGANE?

Aby ochrzcić dziecko należy:
1. Zgło­sić się do biura para­fial­nego z potrzeb­nymi doku­men­tami:

  • akt uro­dze­nia dziecka;
  • rodzice chrzestni nie będący z para­fii zobo­wią­zani są do oka­za­nia zaświad­cze­nia, że mogą być chrzest­nymi czyli, że są wie­rzą­cymi i prak­ty­ku­ją­cymi katolikami.

2. Znać datę i miej­sce ślubu rodzi­ców dziecka
3. Znać dane doty­czące rodzi­ców chrzest­nych (imię i nazwi­sko, wiek, adres zamiesz­ka­nia).
4. Potrzebne pod­czas chrztu są:

  • świeca
  • biała szatka

Uwaga:

W przy­padku mał­żeń­stwa nie­sa­kra­men­tal­nego należy umó­wić się z ks. Pro­bosz­czem na roz­mowę okre­śla­jącą warunki dopusz­cza­jące do przy­ję­cia tego sakramentu.

KIEDY SAKRAMENT JEST SPRAWOWANY?

  • Sakra­ment chrztu jest udzie­lany w drugą i czwartą nie­dzielę mie­siąca pod­czas Mszy św. o godz. 13.30.
  • Przy­go­to­wa­nie dla rodzi­ców i rodzi­ców chrzest­nych odbywa się w sobotę przed nie­dzielą, w którą ma być udzie­lony chrzest. Spo­tka­nia odby­wają się o godz. 19.15 w salce katechetycznej

BIERZMOWANIE

CO WARTO WIEDZIEĆ?

  • sakra­ment bierz­mo­wa­nia może przy­jąć każdy czło­wiek ochrzczony, który go jesz­cze nie przy­jął;
  • kan­dy­dat powi­nien być odpo­wied­nio przy­go­to­wany, a przed przy­ję­ciem bierz­mo­wa­nia powi­nien przy­stą­pić do sakra­mentu pokuty;
  • kan­dy­dat powi­nien osią­gnąć „wiek roze­zna­nia”, czyli taki, w któ­rym sam potrafi podej­mo­wać decy­zje w spo­sób odpo­wie­dzialny i dobro­wolny;
  • skutki bierz­mo­wa­nia są następujące:
    • udo­sko­nala łaskę chrztu
    • głę­biej zako­rze­nia nas w syno­stwie Bożym
    • ściślej jed­no­czy nas z Chrystusem
    • pomnaża w nas dary Ducha Świętego
    • udo­sko­nala naszą więź z Kościołem
    • umac­nia do świad­cze­nia o wie­rze chrze­ści­jań­skiej sło­wem i czynem.
  • świad­kiem bierz­mo­wa­nia może być osoba, która przy­jęła wszyst­kie sakra­menty wta­jem­ni­cze­nia chrze­ści­jań­skiego i pro­wa­dzi życie zgodne z zasa­dami wiary. Zada­niem świadka jest tro­ska o to, by bierz­mo­wany wypeł­niał obo­wiązki wypły­wa­jące z przy­ję­cia tego sakra­mentu. Dla pod­kre­śle­nia związku z chrztem zaleca się, aby był nim jeden z rodzi­ców chrzest­nych – naj­le­piej ojciec dla chłopca, matka dla dziew­czyny.
  • obrzęd sakra­mentu bierz­mo­wa­nia obej­muje: gest wło­że­nia rąk, namasz­cze­nie krzyż­mem świę­tym przez nakre­śle­nie znaku krzyża na czole, co sym­bo­li­zuje wyci­śnię­cie zna­mie­nia, szcze­gól­nego znaku Ducha Świę­tego w duszy bierz­mo­wa­nego. Jed­no­cze­śnie biskup wypo­wiada słowa: „Przyj­mij zna­mię daru Ducha Świę­tego”. W cza­sie namasz­cze­nia świa­dek kła­dzie prawą rękę na ramie­niu bierz­mo­wa­nego;
  • sza­fa­rzem sakra­mentu bierz­mo­wa­nia, jest biskup. Może on, jeśli zacho­dzi taka potrzeba, upo­waż­nić do tego także innych księży.

CO JEST WYMAGANE?

Aby przy­jąć sakra­ment bierz­mo­wa­nia należy:

1. Zdo­być wie­dzę wyma­ganą do przy­ję­cia tego sakra­mentu okre­śloną przez księży przy­go­to­wu­ją­cych do bierz­mo­wa­nia.
2. Uczest­ni­czyć w rocz­nych spo­tka­niach przy­go­to­waw­czych, które odby­wają się w wyzna­czo­nych gru­pach co dwa tygo­dnie od ponie­działku do piątku o godz. 16.00.
3. Dostar­czyć „świa­dec­two chrztu – ad Sacra” (jeśli ktoś został ochrzczony poza naszą para­fią).
4. Poda­nie z prośbą o przy­ję­cie tego sakra­mentu.
5. Należy wybrać sobie patrona, któ­rego imię osoba bierz­mo­wana przyj­muje pod­czas obrzędu

Uwaga:
W przy­padku bierz­mo­wa­nia doro­słych należy uzgod­nić indy­wi­du­alny tok przy­go­to­wa­nia z Księ­dzem Proboszczem.

KIEDY SAKRAMENT JEST SPRAWOWANY?

Sakra­mentu bierz­mo­wa­nia udziela Ks. Biskup Die­ce­zjalny lub Ks. Biskup Pomoc­ni­czy raz w roku, zazwy­czaj na wiosnę.

EUCHARYSTIA

CO WARTO WIEDZIEĆ?

Naj­święt­szy Sakra­ment, czyli Eucha­ry­stia, jest to praw­dziwe Ciało i praw­dziwa Krew Pana Jezusa pod posta­ciami chleba i wina;

  • słowo „Eucha­ry­stia” pocho­dzi od grec­kiego słowa eucha­ri­stein. Ozna­cza ono tyle, co „czy­nić dzięk­czy­nie­nie”;
  • Jezus Chry­stus usta­no­wił Eucha­ry­stię w Wielki Czwar­tek pod­czas Ostat­niej Wie­cze­rzy, aby utrwa­lić w niej Ofiarę Krzyża i tak powie­rzyć Kościo­łowi pamiątkę swej Męki i Zmar­twych­wsta­nia;
  • Eucha­ry­stia jest cen­trum i szczy­tem życia Kościoła;
  • główne czę­ści Mszy świę­tej to:
    • Litur­gia Słowa: z czy­ta­niami, homi­lią i modli­twą wiernych;
    • Litur­gia Eucha­ry­stii: na którą skła­dają się przy­go­to­wy­wa­nie darów, kon­se­kra­cja i komunia.
  • sys­te­ma­tyczne uczest­nic­two we Mszy świę­tej nie­dziel­nej i świą­tecz­nej pozwala odna­leźć i zacho­wać swoją toż­sa­mość przez zjed­no­cze­nie z Chry­stu­sem we wspól­no­cie para­fial­nej;
  • ten, kto pra­gnie przy­jąć Komu­nię Św. powi­nien znaj­do­wać się w sta­nie łaski uświę­ca­ją­cej, to jest bez świa­do­mo­ści grze­chu śmier­tel­nego;
  • sza­fa­rzem Eucha­ry­stii jest biskup i kapłan.

CO JEST WYMAGANE?

Do przy­ję­cia I Komu­nii Świę­tej należy:

1. Dostar­czyć „świa­dec­two chrztu – ad sacra” (jeżeli ktoś jest z poza naszej para­fii).
2. Uczest­ni­czyć w kate­che­zie na pozio­mie klasy II Szkoły Pod­sta­wo­wej.
3. Zdo­być wie­dzę konieczną do Sakra­mentu Pokuty i Eucha­ry­stii okre­śloną w „mini­mum pro­gra­mo­wym”.
4. Uczest­ni­czyć w nie­dziel­nej Mszy Świę­tej z udzia­łem dzieci o godz. 11:15. W każdą drugą nie­dzielę mie­siąca o godz. 16.00 uczest­ni­czyć w spe­cjal­nej Mszy św. dla rodzi­ców i dzieci, które przyjmą I Komu­nię Św.

Ter­min I Komu­nii Św. zostaje usta­lo­nym przez Ks. Pro­bosz­cza. Odbywa się to zazwy­czaj w maju (I nie­dziela maja).

KIEDY SAKRAMENT JEST SPRAWOWANY?

Porzą­dek Mszy świętych:

  •  W nie­dziele i uroczystości:

6.15; 7.30; 8.45; 10.00 (suma); 11.15 (z udzia­łem dzieci); 12.30; 13.30; 18.00.

  •  W święta zniesione:

6.15; 7.00; 8.00; 9.00; 10.00; 17.00; 18.30.

  •  W dni powszednie:

 6.30; 7.00; 8.00; 18.30.

POKUTA I POJEDNANIE

CO WARTO WIEDZIEĆ?

  • sakra­ment pokuty i pojed­na­nia został usta­no­wiony przez Chry­stusa w celu nawró­ce­nia i pojed­na­nia z Bogiem ochrzczo­nych, któ­rzy odda­lili się od Niego przez grzech;
  • 5 warun­ków dobrej spowiedzi:
    • rachu­nek sumienia
    • żal za grzechy
    • mocne posta­no­wie­nie poprawy
    • szczera spo­wiedź
    • zadość­uczy­nie­nie Panu Bogu i bliźniemu
  • sza­fa­rzem sakra­mentu jest biskup i kapłan.

CO JEST WYMAGANE?

Pierw­sza spo­wiedź ma miej­sce przed I Komu­nią Św. w usta­lo­nym ter­mi­nie przez Ks. Proboszcza.

KIEDY SAKRAMENT JEST SPRAWOWANY?

W cza­sie każ­dej Mszy św. i dodat­kowo:

  • I czwar­tek mie­siąca w godz. 15.30 – 17.00
  • I pią­tek mie­siąca w godz. 15.30 – 18.30

NAMASZCZENIE CHORYCH

CO WARTO WIEDZIEĆ?

  • już w pierw­szych wie­kach Kościoła namasz­czano cho­rych świę­tym ole­jem;
  • namasz­cze­nie cho­rych jest to umoc­nie­nie łaską Chry­stusa osób dotknię­tych cho­robą;
  • może być udzie­lane każ­demu czło­wie­kowi ochrzczo­nemu, który zacho­ro­wał lub wier­nym w pode­szłym wieku;
  • wraz z sakra­men­tem namasz­cze­nia powią­zany może być wia­tyk; jest to komu­nia święta udzie­lana umie­ra­ją­cym;
  • zda­rza się, że rodzina nalega, aby kapłan udzie­lił sakra­mentu namasz­cze­nia cho­rych czło­wie­kowi już zmar­łemu. Jest to nad­uży­cie i nie­zro­zu­mie­nie zna­cze­nia tego sakra­mentu, ponie­waż jest on prze­zna­czony dla ludzi cho­rych i cier­pią­cych, a więc żyją­cych. Ma dodać im siły i otu­chy do zno­sze­nia cier­pień fizycz­nych i ducho­wych;
  • sakra­mentu namasz­cze­nia nie należy odkła­dać na „ostat­nią chwilę”. Sakra­ment cho­rych nie jest „ostat­nim namasz­cze­niem”, lecz sakra­men­tem poma­ga­ją­cym cier­pią­cemu w jego cho­ro­bie. Sakra­ment cho­rych można przyj­mo­wać wiele razy w życiu, ale zwy­kle jeden raz w tej samej cho­ro­bie;
  • sza­fa­rzem sakra­mentu jest biskup lub kapłan.

CO JEST WYMAGANE?

Należy przy­go­to­wać pokój tak jak na kolędę (na stole krzyż i świece), a ponadto na tale­rzu tro­chę chleba i soli oraz jeśli to moż­liwe cytryny.

KIEDY SAKRAMENT JEST SPRAWOWANY?

Jeśli chory jest w szpi­talu należy wezwać kape­lana szpi­tala, jeśli w domu to należy zadzwo­nić do dusz­pa­ste­rza miej­sca (tel. 058/ 562 28 81).

KAPŁAŃSTWO

CO WARTO WIEDZIEĆ?

  • przez sakra­ment kapłań­stwa, czyli świę­ceń uobec­nia się jedyne kapłań­stwo Chry­stusa, a wła­dza i posła­nie, powie­rzone przez Niego Apo­sto­łom, są speł­niane w Kościele aż do końca cza­sów;
  • jest to więc sakra­ment posługi apo­stol­skiej. Obej­muje on trzy stop­nie: epi­sko­pat, pre­zbi­te­rat i dia­ko­nat;
  • świę­ce­nia okre­śla się także jako con­se­cra­tio, są bowiem pew­nym wyłą­cze­niem i przy­ję­ciem przez samego Chry­stusa w służbę Kościo­łowi. Wło­że­nie rąk przez biskupa i modli­twa kon­se­kra­cyjna sta­no­wią widzialny znak tej kon­se­kra­cji;
  • sza­fa­rzem świę­ceń jest biskup.

CO JEST WYMAGANE?

Aby zostać księ­dzem należy odbyć odpo­wied­nie przy­go­to­wa­nie w Wyż­szym Semi­na­rium Duchow­nym. Dla Die­ce­zji Pel­pliń­skiej takie Semi­na­rium znaj­duje się w Pel­pli­nie. Chcąc wstą­pić do niego należy zło­żyć odpo­wied­nie doku­menty. Potrzebne infor­ma­cje można uzy­skać na stro­nie: www.wsd.pelplin.pl

Alumni Pel­pliń­skiego Semi­na­rium są jed­no­cze­śnie stu­den­tami Wydziału Teo­lo­gicz­nego Uni­wer­sy­tetu Miko­łaja Koper­nika w Toruniu.

KIEDY SAKRAMENT JEST SPRAWOWANY?

Sakra­ment kapłań­stwa jest udzie­lany w naszej die­ce­zji w Bazy­lice Kate­dral­nej w Pel­pli­nie w wyzna­czo­nym ter­mi­nie w maju.

MAŁŻEŃSTWO

CO WARTO WIEDZIEĆ?

  • sakra­ment mał­żeń­stwa jest nie­ro­ze­rwal­nym przy­mie­rzem miło­ści, poprzez które kobieta i męż­czy­zna two­rzą wspól­notę życia i miło­ści, będącą zna­kiem miło­ści Chry­stusa do Kościoła (Ef 5,25);
  • istotne cechy mał­żeń­stwa to: jed­ność, nie­ro­ze­rwal­ność, i otwar­cie na zro­dze­nie potom­stwa;
  • mał­żeń­stwo jest sakra­men­tem miło­ści, w któ­rej czło­wiek ofia­ro­wuje samego sie­bie. Taką miło­ścią obda­rzają się wza­jem­nie mał­żon­ko­wie, ale ich miłość się na tym nie koń­czy. Powinna ona spły­wać na ludzi żyją­cych wokoło nich i stać się źródłem nadziei i pocie­sze­nia dla innych. Wspar­cie jakiego udzie­lają sobie mał­żon­ko­wie, może dać im siłę pozwa­la­jącą z mocą słu­żyć innym ludziom. Dla­tego kapłan udziela mło­dej parze nastę­pu­ją­cego bło­go­sła­wień­stwa:

Wśród świata bądź­cie świad­kami, że Bóg jest miło­ścią, aby stro­skani i ubo­dzy, doznaw­szy waszej pomocy, przy­jęli was kie­dyś z wdzięcz­no­ścią do wie­ku­istego Boga.
– sakra­ment mał­żeń­stwa jest zna­kiem związku Chry­stusa i Kościoła. Udziela on mał­żon­kom łaski miło­wa­nia się wza­jem­nie tą miło­ścią, jaką Chry­stus umi­ło­wał Kościół. Łaska sakra­mentu udo­sko­nala zatem ludzką miłość małżonków.

CO JEST WYMAGANE?

Chcą zawrzeć sakra­men­talny zwią­zek mał­żeń­ski należy:

1. Zgło­sić się do kan­ce­la­rii para­fial­nej i zare­zer­wo­wać sobie dzień i godzinę ślubu
2. Nie prę­dzej niż 3 mie­siące przed wyzna­czoną datą zgło­sić się do Urzędu Mia­sta w celu pobra­nia doku­men­tów potrzeb­nych do zawar­cia „mał­żeń­stwa kon­kor­da­to­wego”.
3. Zgło­sić się do biura para­fial­nego w celu spi­sa­nia „kano­nicz­nego pro­to­kołu bada­nia narze­czo­nych”. Na to spo­tka­nie należy wziąć ze sobą:

  • dowód oso­bi­sty;
  • świa­dec­two chrztu z aktu­alną datą wyda­nia;
  • infor­ma­cję o bierz­mo­wa­niu zawartą na świa­dec­twie chrztu, lub oddziel­nym doku­men­cie;
  • świa­dec­two ukoń­cze­nia reli­gii;
  • zaświad­cze­nie ukoń­cze­nia kate­chi­za­cji przed­mał­żeń­skiej (konieczne do zwar­cia związku mał­żeń­skiego).

4. Jeżeli któ­reś z narze­czo­nych nie jest z naszej para­fii należy dostar­czyć tam zaświad­cze­nie o wygło­sze­niu zapo­wie­dzi przed­ślub­nych. Po okre­ślo­nym cza­sie, w któ­rym zapo­wie­dzi zostaną wygło­szone należy zaświad­cze­nie to zwró­cić do naszej para­fii.
5. Narze­czeni otrzy­mują kartki do spo­wie­dzi. Zobo­wią­zani są do odby­cia dwóch spo­wie­dzi przedślubnych.

KIEDY SAKRAMENT JEST SPRAWOWANY?

Sakra­ment mał­żeń­stwa jest udzie­lany po wcze­śniej­szym usta­le­niu ter­minu przez narze­czo­nych.

POGRZEB

Dzień śmierci jest dla chrze­ści­ja­nina, po zakoń­cze­niu jego życia, dopeł­nie­niem jego nowego życia roz­po­czę­tego na chrzcie, wzmoc­nio­nego przez bierz­mo­wa­nie i kar­mio­nego Eucha­ry­stią, będącą anty­cy­pa­cją uczty nie­bie­skiej. Chrze­ści­jań­ski sens śmierci uka­zuje się w świe­tle Śmierci i Zmar­twych­wsta­nia Chry­stusa, naszą jedyną nadzieję; chrze­ści­ja­nin, który umiera w Chry­stu­sie Jezu­sie, „opusz­cza ciało i staje w obli­czu Pana” (1 Kor 5,8).

Każdy kato­lik winien pamię­tać o należ­nej czci ciału zmar­łych wier­nych, które przez chrzest stały się świą­ty­nią Ducha Świę­tego. Dla­tego też zgod­nie z prze­pi­sem prawa wierni zmarli, powinni otrzy­mać pogrzeb kościelny, w któ­rym Kościół:

  • wypra­sza duchową pomoc zmar­łym,
  • oka­zuje sza­cu­nek ich ciału,
  • żywym nie­sie pocie­chę nadziei.

Kościół usil­nie zaleca zacho­wa­nie poboż­nego zwy­czaju grze­ba­nia ciał zmar­łych. Naj­do­sko­nal­szą modli­twą za zmar­łych jest Msza święta, którą spra­wuje kapłan.
W spra­wach pogrzebu należy zgło­sić się w biu­rze para­fial­nym w celu zała­twie­nia formalności.

Należy dostar­czyć:

  • akt zgonu z USC
  • świa­dec­two zgonu od leka­rza (karta zgonu)
  • infor­ma­cje o ostat­nim przy­ję­tym sakra­men­cie (np. cho­rych; jeśli była to zwy­kła spo­wiedź wystar­czy infor­ma­cja ustna rodziny)
  • for­mal­no­ści zwią­zane z przy­go­to­wa­niem grobu należy usta­lić z Zarządcą cmen­ta­rza (w przy­padku Cmen­ta­rza Komu­nal­nego na Łapi­sze­wie – w sie­dzi­bie firmy „STARKOM” miesz­czą­cej się przy cmen­ta­rzu; w przy­padku Cmen­ta­rza Nowego lub Sta­rego – w biu­rze para­fii św. Mateusza).

 W ostat­nim dniu mie­siąca o godz. 18.30 spra­wo­wana jest Msza św. w inten­cji wszyst­kich Zmar­łych w danym miesiącu.